kedim sokağa kaçtı. yarim saat sonra pisliğe bulanmış ve kuyruğu kanamış halde miyavlayarak apartman kapisina geldi ve koşarak eve girdi. başlarım böyle özgürlüğe dedi sanırım.

kargoooo

dünya virüsten kırılırken savaş derdine düşülmesi, çocukların ölmesi.

büyük konuşmak istemiyorum ama cenaze evine böyle karın doyurmaya gelen birini görürsem kovarım gibime geliyor.

(bkz: büş)

ben babacan’a ve davutoğlu’na oy vermek istemiyorum. ne olacak şimdi? denize düşen yılana sarılır ittifakı oldu bu.

koltuğa kıvrılıp huzur içinde şekerleme yapmak

ya bu benim nasıl aklıma gelmedi bunca zaman? yarın işe giderken şarj aletimi yanıma alayım. teşekkürler!

fashion federation demekmiş. müşteri olarak olumsuz bir durum yaşamadım. ilk alışverişte de indirim yapıyorlar.

elinde kolay bir piyano sheet’i olanlardan yardim bekledigim şarkıdır.